Verrassend anders…

“Ik voelde me sterker dan ooit — tot mijn bevalling me opnieuw verraste.”

Een slimme meid is goed voorbereid

Mijn tweede keizersnede bevalling verliep verrassend anders dan mijn eerste. Na een eerdere keizersnede in Frankrijk was ik dit keer beter voorbereid en wilde ik begrijpen hoe mijn lichaam werkte tijdens de zwangerschap.

Ik deed mee aan MamaFit en zwangerschapsyoga/pilates bij Mums&more in Dwingeloo. Ik leerde over mijn bekkenbodem, ademhaling en hoe je veilig kunt blijven sporten tijdens de zwangerschap.

Wat ik ook heel waardevol vond, was het ontmoeten van andere, zwangere vrouwen. Het voelde warm en toegankelijk, en ik heb er contacten aan overgehouden waar ik nu nog steeds plezier van heb.

Mijn verloskundige gaf me een keuze: opnieuw een geplande keizersnede of een vaginale bevalling proberen. Ik koos voor de vaginale optie. Samen met mijn man volgde ik een bevalcursus op maat, wat ons het gevoel gaf dat we echt als team de bevalling in gingen.

Van een rustige start naar een gescheurde baarmoeder

Met mijn schoonmoeder liep ik in de stad toen de weeën begonnen.
We reden rustig naar huis. Ik kon zelfs nog koken, maar daarna werden de weeën snel sterker. Ik ving ze op met behulp van een grote fitnessbal, wat me veel rust gaf. Deed wat oefeningen uit de bevalcursus. 

Toen de weeën sneller achter elkaar kwamen, belden we het ziekenhuis en mochten we direct komen. In de bevalkamer ging het opeens heel snel: ik bleek al 8 centimeter ontsluiting te hebben. Even later kreeg ik persweeën, maar Thom lag als sterrenkijker, waardoor hij niet verder indaalde.

Na het proberen van verschillende houdingen werd het duidelijk dat dit niet ging lukken. Het kostte te veel tijd en ik raakte vermoeid. Mijn man en ik wilden geen spoedsituatie zoals eerder, dus kozen we bewust voor een keizersnede. Dit keer was er minder haast bij.

Tijdens de OK kreeg ik echter hevige persweeën. Deze waren echt niet weg te puffen. Het team begeleidde ons goed, maar tijdens de operatie bleek Thom al diep in het geboortekanaal te zitten. Blijkbaar was hij toch verder ingedaald. Zo kregen ze hem er niet uit. Hij moest worden teruggeduwd! Hier was veel kracht bij nodig, waardoor mijn baarmoeder scheurde op 2 plekken. 

In goede handen

Ons kindje werd direct weggehaald. Zijn eerste Apgar-score was laag.
Mijn man merkte meteen dat er iets mis was. Hij zou de navelstreng door knippen, maar Thom werd direct weggehaald. Ik kreeg daar niet veel mee, behalve dat hij niet huilde. Gelukkig was er één zuster die ons de hele tijd op de hoogte hield. Zij loodste ons er echt door heen, heel fijn.
In de operatiekamer werd Thom gecheckt en gelukkig knapte hij na een paar minuten op, de Apgar-scores waren beter. Thom zag nu mooi van kleur en we kregen we hem weer bij ons. Dit allemaal terwijl ondertussen mijn baarmoeder werd gehecht en mijn buik werd dichtgemaakt.

Wat ik ondanks de intensiteit voelden we ons veilig door de goede communicatie en begeleiding van het medisch team. Ik moest twee nachten ter controle blijven, door de gescheurde baarmoeder. Ze gingen onder andere controleren met een echo of de blaas niet gescheurd was. 

Goed hersteld, toch teleurgesteld

Fysiek herstelde ik verrassend snel. Al snel kon ik afbouwen met pijnstilling en voelde ik me na een paar dagen redelijk goed.

De kraamhulp gaf wat basistips vooral het insmeren van het litteken, over een paar weken. Ook bij de nacontrole kreeg ik alleen het advies om na acht weken weer rustig te starten met sporten en liever niet binnen een jaar opnieuw zwanger te worden. Echte begeleiding bleef helaas uit. 

Met pilates voor herstellende vrouwen en mama baby bootcamp bouwde ik mijn kracht langzaam op. Ik leerde hoe ik met mijn diastase kon sporten en hoe ik mijn ademhaling goed kon inzetten. Het gaf me niet alleen fysiek herstel, maar vooral ook vertrouwen in mijn lichaam terug.

Nu, drie jaar later, trekt mijn litteken nog, maar dankzij littekenbehandelingen weet ik hoe ik mijn litteken soepel moet houden en mijn core en bekkenbodem op een veilige manier kan versterken. Dit gun ik iedereen.

Veel vrouwen krijgen na een keizersnede nauwelijks begeleiding.
Terwijl herstel zwaar is en littekenweefsel voor langdurige klachten kan zorgen als je niet weet hoe je het moet behandelen. Met betere uitleg en ondersteuning zouden zoveel vrouwen zich sterker, veiliger en zekerder voelen.

Meer weten?

Wil jij weten hoe je je litteken goed kunt verzorgen en weer vertrouwen krijgt in je lichaam?
 Lees ook onze blog: Littekenbehandeling na een keizersnede